Steun de actie van Aayush en zijn medestudenten

Een droom die dichtbij komt

Waarom deze missie hem zo raakt? Dat is simpel: Aayush wil zelf militair worden.
“Ik zit nu op de VeVa en militairen zijn een groot voorbeeld voor mij. Ik ken veel instructeurs, oud-studenten en kaderleden. Hun verhalen inspireren me. Als ik straks zelf in het vak sta, wil ik ervaren hoe het is om écht ergens voor te gaan, om door te zetten.”

Tijdens de VeVa Marcheert-activiteit vorig jaar ontmoette hij een gastspreker wiens verhaal hem diep raakte. “Dat soort ontmoetingen blijven hangen. Ze laten je voelen dat je onderdeel bent van iets groters.”

Een team dat eerst twijfelde (en daarna uitgedaagd werd)

De 100 kilometer loopt Aayush niet alleen. Zijn mede-VeVa-studenten sluiten aan al ging dat niet zonder slag of stoot.

“De meesten vonden me eerst veel te gek. Logisch, 100 kilometer klinkt alsof je Google Maps een zenuwinzinking bezorgt. Maar na een paar weken overtuigen en wat uitdaginkjes hier en daar, kreeg ik toch een groep mee.”

In totaal lopen ze met acht mensen, inclusief Aayush. Daarnaast zijn er twee andere teamleden actief om te ondersteunen als er iets aan de hand is.

De voorbereiding is serieus. Aayush marcheert iedere week, plant een oefenmars van 40 km in december en bouwt gestaag aan de basis die nodig is voor zo’n monstertocht.

Waar het écht zwaar wordt

Fysiek verwacht hij de klap rond de 60 kilometer. “Je lichaam roept dan keihard ‘STOP’. Voeten die branden, een rug die protesteert, schouders die zeuren door de bepakking… én soms loop je uren in stilte of in het donker.”

Ik draag een bepakking van ongeveer 20 tot 25 kilo, afhankelijk van hoeveel eten en water nog over is. Voor de rest van het team ligt dat rond de 10 kilo.

Mentaal is het net zo’n gevecht: “De momenten dat je geen zin hebt, het weer tegenzit, of je je afvraagt: hoe ga ik dit ooit halen?” Toch heeft hij één simpel ritueel: niet opgeven. “Elke stap is een stap richting het einde. Meer hoef je soms niet te denken.”

Voor de helden die altijd doorgaan

Met zijn actie wil Aayush vooral erkenning tonen voor militairen. “Het raakt me diep, omdat ik zie wat zij doen en wat het van hen vraagt. Ik hoop dat ik een voorbeeld kan zijn voor anderen die deze richting op willen.”

Het geld dat hij ophaalt, wil hij laten inzetten voor de mentale gezondheid van veteranen. “Zij verdienen die steun. Hun verhalen laten zien hoeveel impact het werk kan hebben.”

Wat de tocht hem zelf brengt

Aayush verwacht dat de mars niet alleen fysiek, maar ook mentaal een leerschool wordt. “Ik ga mezelf meerdere keren tegenkomen. Dat hoort erbij. Maar ik weet dat ik er sterker uitkom en dat het de band met mijn vrienden ook sterker maakt.”

En is dit een eenmalige heldhaftige bevlieging?

Hij lacht: “Nee hoor. Na de 100 km sta ik zeker open voor een nieuwe uitdaging. Misschien niet meteen de week erna… maar wie weet.”