Mijn diensttijd heeft me gevormd

In 1965, net getrouwd en vers afgestudeerd als actuaris-verzekeringswiskundige, meldde ik me als dienstplichtige bij de Geneeskundige Troepen in Amersfoort. Ik was de oudste van de groep, dus werd ik meteen pelotonsoudste – dat ging toen nog zo.
Na mijn basistraining volgde ik in Middelburg de opleiding tot korpsadministrateur. Daar bezocht ik regelmatig het Militair Tehuis van het PIT, waar dominee Bartlema gespreksochtenden hield. Dat tehuis was een oase: een plek waar je even kon ontspannen, lachen, en vooral praten. Over alles wat je bezighield, ook buiten de kazernemuren.

Aan het einde van mijn opleiding mocht ik zelfs de slotparade aanvoeren – een ervaring die ik nooit zal vergeten. De discipline, de kameraadschap, het verantwoordelijkheidsgevoel: het zijn waarden die me mijn hele leven zijn bijgebleven, ook in mijn werk als actuaris.

De waarde van militaire tehuizen

Mijn persoonlijke band met militaire tehuizen begon al eerder. Mijn oom en tante runden er één in Zuidlaren. Als scholier logeerde ik daar vaak. Mijn oom zorgde voor de ontspanning, mijn tante voor het luisterend oor.

Ik zag van dichtbij hoe belangrijk het was dat militairen ergens terecht konden om even mens te zijn, niet alleen soldaat. Die ervaring heeft mijn kijk op de wereld blijvend beïnvloed.

Daarom raakte het werk van Hulp voor Helden mij direct. Zij doen vandaag wat mijn tante en oom toen al deden: een veilige plek bieden aan mensen die veel geven van zichzelf, maar soms vergeten om ook voor zichzelf te zorgen.

Waarom we Hulp voor Helden steunen

Wat ons als fonds zo aanspreekt bij Hulp voor Helden, is dat militairen en veteranen daar letterlijk en figuurlijk kunnen landen.

In een niet-militaire omgeving, omringd door begrip en rust, kunnen ze praten over wat hen bezighoudt. Dat lijkt klein, maar het is van onschatbare waarde. Want échte veerkracht groeit pas wanneer iemand zich gehoord voelt.

Bij ons in het fonds zeggen we altijd: een bijdrage is pas betekenisvol als je met eigen ogen ziet wat die teweegbrengt. Dat geldt bij Hulp voor Helden meer dan ooit. Hun impact is voelbaar — in de ontmoetingen, in de verhalen, in de stilte na een goed gesprek.

Dienen, niet alleen verdienen

Mijn ouders leerden mij en mijn broer en zussen al vroeg dat het leven niet alleen om verdienen draait, maar vooral om dienen. Dat principe dragen we binnen het fonds nog altijd uit.

We willen niet de grootste zijn, maar wél het oliemannetje dat het verschil maakt. Kleine fondsen kunnen dat — door snel te schakelen, met persoonlijke betrokkenheid en maatwerk. En het mooie is: ook de jongere generatie binnen ons bestuur leert zo wat echte maatschappelijke verantwoordelijkheid betekent.

Hoop voor de toekomst

Wij hopen dat organisaties zoals Hulp voor Helden met onze bijdragen kunnen blijven doen wat ze zo goed doen: zorgen voor ontspanning, herstel en verbondenheid. Niet alleen voor militairen, maar ook voor hun gezinnen.

De kracht van een land schuilt niet alleen in zijn krijgsmacht, maar in hoe we met onze krijgsmensen omgaan ná hun inzet.

Een oproep aan andere fondsen

Tot slot wil ik een boodschap delen met andere fondsen: Als de doelstellingen van een organisatie je raken, en je hebt de middelen — geef ze dan. Geef ze met aandacht, met vertrouwen, en zonder te veel voorwaarden.
Want in een wereld waar veel draait om rendement, is er niets waardevoller dan bijdragen aan herstel, rust en menselijkheid.

Dat is waar Hulp voor Helden voor staat. En dát is de reden dat wij hen steunen.